Seni gördüm, taşlanma kütüğüne bağlı… Boyuna yaftan asılmıştı: cani, zani, hırsız, yolsuz, zalim, müfteri, hain, katil… Daha okuyamadığım bin bir …

Seni gördüm, taşlanma kütüğüne bağlı… Boyuna yaftan asılmıştı: cani, zani, hırsız, yolsuz, zalim, müfteri, hain, katil… Daha okuyamadığım bin bir suç… Elimde sıkıştırılmış cümleler… Sıkılmaktan taş kesilmiş heceler… İçimde durulmaz bir kızgınlık… En güvendiği tarafından ihanete uğramış olmanın kırgınlığı… Amir bir ses yükseldi birden: “İlk taşı günahsız olan atsın!” İrkildim derinden… Atamadım… hecelerim… düştü elimden…Sen, benim “kema tekûnu yüvellâ aleyküm” aynasında yansımam… Sen, benim nefs-i emmaremin...
(yazının devamı için aşağıya tıklayın)


Kaynak: http://www.zaman.com.tr/kerim-balci/taslanma-kutugunde-ben_2257582.html
Zaman » Kerim Balcı "Taşlanma kütüğünde ben" Köşe Yazısı

Zaman - Kerim Balcı Son Köşe Yazıları