Gönüldür bilirdim hep, bir başka gönle şifa.. Canlıdır, hayattır, bir başka canla hemdem olan.. İnsan yaşadıkça neler öğreniyor. İnsan deyip …

Gönüldür bilirdim hep, bir başka gönle şifa.. Canlıdır, hayattır, bir başka canla hemdem olan.. İnsan yaşadıkça neler öğreniyor. İnsan deyip geçişin, üzerinde çok durmayışın teessürü belki, aniden yakalayıveren. Beklemiyorum deyip beklemişliğin teessürü..

İnsanı tanımlayan nasıl tanımlar ki? Tek bir kelimeye, cümleye sığmayışlığını neye yorar, neyle yorumlar? Dar sorularla paslaşan aklın, insan deyince çaresizliği.. Acizlikle tanımlanan insanın, kendini bile tanımaktaki beceriksizliği. Ruhun aynasına yansıyan şırıltılar, insan için belki ipuçları. Belki de sadece içten gelen birikimlerin enmuzeci, ihtişamı. Bilinmez ...
(yazının devamı için aşağıya tıklayın)


Kaynak: http://www.yeniasya.com.tr//havva-kucuk-konur/insanin-ufku_482976
Yeni Asya » Havva Küçük Konur "İnsanın Ufku" Köşe Yazısı

Yeni Asya - Havva Küçük Konur Son Köşe Yazıları