Sabahın erken saatleriydi. Güneşin ilk ışıkları yüzüme yansıyordu ki, yarı uyanık vaziyette annemin “Gülbahar’’ diye seslenişiyle uyandım. On iki yaşındaydım …

Sabahın erken saatleriydi. Güneşin ilk ışıkları yüzüme yansıyordu ki, yarı uyanık vaziyette annemin “Gülbahar’’ diye seslenişiyle uyandım.

On iki yaşındaydım ve okula gitmem gerekirken sabahları annemle birlikte ahırda inekleri sağardık. Kardeşlerim küçük oldukları için anneme ev işlerinde yardımcı olup kardeşlerime bakardım.

Bizim köyde hiç kimse kız çocuklarını okula yollamazdı. On dört yaşına geldiklerinde başlık parası almak için evlendirirlerdi. Durumu iyi olmayan da berdel olarak evlendirilirdi. 

Ahırdaki işim bittikten sonra eve geldim. Odaya girdiğimde babam anneme ‘Ben evleneceğim, sana kuma getirec...
(yazının devamı için aşağıya tıklayın)


Kaynak: https://www.yeniasya.com.tr//ayla-agrak/gulbahar_498914
Yeni Asya » Ayla AĞRAK "Gülbahar" Köşe Yazısı

Yeni Asya - Ayla AĞRAK Son Köşe Yazıları