İnsan ölümün farkında olan tek varlık belki. Diğer canlılarda yaşamaya odaklı bir algı ya da içgüdü varken, insan doğumlarda bile …

İnsan ölümün farkında olan tek varlık belki. Diğer canlılarda yaşamaya odaklı bir algı ya da içgüdü varken, insan doğumlarda bile ölümü hatırına getirebilen bir varlık. 

Doğarız istemeden, ölürüz istemeden. Bize asıl üzüntü veren, ölümün soğukluğu değil, ölümün sevdiklerimizi alıp götürmesidir esasen. Kafanın bedenden kopması, ruhun tenden kopması ile sevdiklerimizden kopuş aynıdır. 

İşte o anlarda…

Kurşun ağırlığında yürek, eriyen zaman içinde külçe külçe olur da bedeni sürükleyemez. Menziller arası bir menzilde, menzillerce hasrettir ölüm; ramak mesafede, sonsuzluk çarpı ramaktır.


Kaynak: http://www.milatgazetesi.com/yasamak-sevmek-ve-olmeye-dair-makale-106078
Milat » Metin Boşnak "Yaşamak, Sevmek ve Ölmeye Dair" Köşe Yazısı

Milat - Metin Boşnak Son Köşe Yazıları