Bir zamanlar el ele, dere tepe koşardık; gönlümüzde inşirah, kaba sığmaz coşardık. Bugün gelinen noktada ne o günkü insan, ne …

Bir zamanlar el ele, dere tepe koşardık; gönlümüzde inşirah, kaba sığmaz coşardık.

Bugün gelinen noktada ne o günkü insan, ne de o zamanki heyecan kaldı.

Çünkü “Eski çamlar bardak oldu.”

Evvelce;

Bir kahvenin hatırını en az kırk yıl sayardık. Bir kardeşin avazını, nerde olsa duyardık.

Ne oldu da şu günlerde bu hasleti yitirdik?

Maalesef, günümüzde ne kahveci, ne de hatırı sayılacak bir kallavi kahve kaldı.

Küçük hesaplara, büyük değerler fedâ edilir oldu, son zamanlarda.

Lâf üstüne lâf ürettik, kardeşliği körelttik.

“Benden sonra tufan” mantığı; “ben varsam her


Kaynak: https://www.yeniasya.com.tr//ali-riza-aydin/dun-dunde-kalmali_502753
Yeni Asya » Ali Rıza Aydın "Dün dünde kalmalı" Köşe Yazısı

Yeni Asya - Ali Rıza Aydın Son Köşe Yazıları