Bir annenin acı çığlığı yırtıp geçiyor tüm perdeleri. Dağıtıyor cümle kalıpları. Nerede, kime karşı, kimlerin yanında, ne zaman, kimlere karşı; …

Bir annenin acı çığlığı yırtıp geçiyor tüm perdeleri. Dağıtıyor cümle kalıpları. Nerede, kime karşı, kimlerin yanında, ne zaman, kimlere karşı; hiç önemi yok. Haberciliğin standart 5N1K’sı iflas ediyor anne haberinde. N’ler de K da bire iniyor. Şimdi, burada, nedensiz oluyor olan.

Anne cümlesini duyar duymaz, suyun saf akışını duyuyoruz hemen kalbimizin yanı başında. Canımız yanıyor; hiç hesapsız. Hep oradayız çünkü. Annemizin dizi dibinde. Anneliğin hatırının yanıbaşında. Adreslerin birincisi, bi’tanesi. Belki de tek sahihi.

Bir annenin “oğlumu bana verin!” çığlığını hafifletecek, dışlayacak, yalıtacak,


Kaynak: https://www.istiklal.com.tr/kose-yazisi/hacere-ana/465855
İstiklal » Senai Demirci "Hacere Ana" Köşe Yazısı

İstiklal - Senai Demirci Son Köşe Yazıları