İki insan öldürülüyor. Görüyorum. Seyrediyorum. Öyle basit bir seyir değil elbette, üzülüyorum. Üzülüyorum ama üzüntüm kahvemi içmemi engellemiyor. Ben kahvemi …

İki insan öldürülüyor.
Görüyorum.
Seyrediyorum.
Öyle basit bir seyir değil elbette, üzülüyorum.
Üzülüyorum ama üzüntüm kahvemi içmemi engellemiyor.
Ben kahvemi içiyorum. Çevremdeki insanlar da kahvelerini içiyor.
Konuşuyorlar, gülüşüyorlar, okuyorlar.
Kalkıp gidenler var, Yeni gelenler var.
Yaşam devam ediyor, öyle mi?
Ama ölüm orucunda olan iki kişi için yaşam devam etmiyor.
Nuriye Gülmen-Semih Özakça.
Onlar da aylar öncesinde çevrende gördüklerin gibiydi.
Akademik ortamda çalışıyorlardı.
İşlerini yapıyorlardı, belki kahvelerini içiyorlardı.
S


Cumhuriyet » Erdal Atabek "Suçluyum itiraf ediyorum…" Köşe Yazısı

Cumhuriyet - Erdal Atabek Son Köşe Yazıları